De Pen

In de rubriek ‘De Pen’  schrijft iemand uit de Warande Waterpolo Wereld een stukje over zichzelf en geeft na afloop de pen weer door aan een volgende.

Onze oudere leden zullen dit item zich nog vast herinneren. Elke keer schreef een van de leden een stukje over zichzelf in ons clubblad “De Spetter” .Op deze manier leerden we onze leden beter kennen en was er elke keer weer de spanning of jij dit keer de pen zou krijgen.

Timo den Ridder heeft mij de Pen doorgegeven. Hij heeft a.d.h.v. vele foto’s een verslag gemaakt over zijn waterpolocarrière. Aan de hand van verschillende, iets minder, foto’s geef ik jullie een kijkje in mijn leventje binnen de Warande!

In 2003 ben ik lid geworden van OZ&PC de Warande en heb toen mijn C diploma gehaald nadat bleek dat turnen toch niet echt mijn ding was. Kort daarna de zwemvaardigheidsdiploma’s gehaald waar ik ook kennis leerde maken met wedstrijdzwemmen en balvaardigheid. Mijn balvaardigheidskills (daar zijn de meningen over verdeeld) heb ik aan de enige echte Koen van Loon te danken. Enkele wedstrijdzwemtrainingen maakte de keuze makkelijk; lid worden bij de waterpolo! Zoals velen met mij fietste ik elke zondagochtend rond 08.15 naar Arkendonk om daar te trainen. Er waren toen veel jeugdspelers wat maakte dat er van elke leeftijdscategorie meerdere teams waren en ik vrolijk meedeed in het tweede team. Wat ik me nog goed van die periode kan herinneren is het PSV toernooi wat in de kerstvakantie plaats vond. Onderstaande foto was op het PSV toernooi. Tot mijn grote verbazing zagen ik en mijn vriend Oldrik Pirard dat we hier samen op de foto staan. Tot enkele weken terug waren wij er allebei van overtuigd dat we nooit samen in een team gespeeld hebben, deze foto laat anders zien.
Nadat ik in gemengde jeugdteams heb gespeeld ben ik doorgestroomd naar het meisjes B team. We hadden toentertijd voldoende meiden om een volledig meidenteam te vormen. We hebben dat jaar deelgenomen aan het NK. Op de eerste foto hieronder dragen we met trots het shirtje dat we toen gekregen hebben, er staat op: ‘’Ik ben een bikkel, en jij?’’.

Vlnr: Romy vd Vorst, Pleun Opperman, Tara Oneil, Karlijn vd Wegen, Iris Akkermans, Lonne Braam, Annika v Bijsterveld, Marieke Kuijpers, Desiree Daems en Froukje Steenks.

Na de B-jeugd heb ik met een grote groep andere meiden de overstap naar de dames gemaakt. De eerste periode hiervan was wat onrustig; van Warande naar Warres en vervolgens weer de Warande. Sinds een jaar of 6 speel ik in het eerste damesteam, eerst (g)één speelminuut en inmiddels een vast plekje in het eerste team gekregen. Met de groep hebben we verschillende coaches gehad en ook binnen de selectie zijn er veel speelsters gekomen en gegaan. Van de huidige speelster heb ik de meeste waterpolojaren met Romy gedeeld en sinds dat ik bij de dames speel ook veel wedstrijden gespeeld met Kimberley.

Wat ik me niet altijd besef is dat we elkaar drie keer per week op het bad zien en we behoorlijk wat met elkaar gedeeld hebben in de loop der jaren. Er zijn veel mooie herinneringen die ik aan de toernooien en stapavondjes met zowel de dames als de heren heb overgehouden. Ondanks dat we niet meer elke week op stap gaan met z’n allen (dat waren mooie tijden) worden er nog steeds herinneringen toegevoegd. Neem het vrijgezellenfeest van Gabriëlla en de verschillende bruiloften waarbij een groot deel van de heren en dames aanwezig waren.

Waterpolofeestjes zijn soms iets te gezellig…

Zoals ik net al schreef zijn er veel speelsters gegaan of weer teruggekomen, met enkele heb ik nog steeds contact. Neem Joyce Molewijk, zij is vorig seizoen gestopt maar ik spreek haar nog regelmatig . Soms gaan we met Gabriëlla v Oerle en Nienke Hoeks hardlopen en wanneer we geen zin hebben om sportief te doen gaan we ergens een hapje eten. Ook is ze bij vrijwel elke thuiswedstrijd van de partij op de tribune om zowel de dames-als heren aan te moedigen met haar kinderen. Er zijn wel eens dagen dat ik met minder plezier naar het bad ga om te trainen maar ik kan me een leven zonder waterpolo en ook zeker zonder alle sociale contacten die hierbij horen niet missen.

Zevenheuvelenloop 2016 met (oud)waterpoloërs.

Vanaf mijn 19e ben ik actief bij verschillende commissies binnen de club. Ik ben gestart bij het organisatie comité van het seniorentoernooi en ben sinds twee jaar voorzitster van dit toernooi. Gezonde zenuwen wanneer dit toernooi eraan komt maar wat ga ik altijd weer tevreden naar bed na afloop van het toernooi. Een weekend waarin oude herinneringen opgehaald worden maar ook zeker nieuwe herinneringen gemaakt worden! Daarnaast ben ik als damescoördinator actief in de WPC en probeer ik samen met Nienke Hoeks en Gerben Fiere een steentje bij te dragen aan de saamhorigheid binnen de club. Als feestcommissie het foute kerstfeest georganiseerd en ook zeker niet te vergeten het Natte Kaaienbal.

Natte Kaaienbal 2015

 ‘’Doe wat je moet doen’’, dat is wat een coach ooit vertelde aan zijn team toen hij een time-out aan had gevraagd. Meer zei hij niet en de spelers zwommen het veld weer in.

Voor aanvang van een uitwedstrijd tegen Njord enkele jaren terug vroeg een coach van de herenwedstrijd die voor ons was een time-out aan. Hij vertelde bovenstaande en wij moesten er toen ongelooflijk om lachen. Later heb ik hier nog een paar keer over nagedacht en kwam toen tot de conclusie dat het eigenlijk inderdaad zo simpel kan zijn. Iedereen weet dat een club zonder vrijwilligers nergens is. Iedereen weet dat vele handen licht werk maken. Waarom komt het dan toch vaak op dezelfde mensen aan binnen de club? Als iedereen ‘’doet wat je moet doen’’ zal de verbondenheid binnen de club alleen maar groter worden en zullen de takenpakketten van de zeer actieve vrijwilligers binnen de club niet te groot worden wat kan maken dat het meer energie kost dan dat het opbrengt. Er zijn steeds meer jonge vrijwilligers die zich aanmelden bij verschillende commissies, een positieve ontwikkeling vind ik.

Ik hoop dat ik jullie d.m.v. deze pen jullie een idee heb kunnen geven van hoe ik de jaren binnen OZ&PC de Warande beleefd heb. Ik ben hartstikke blij met zowel de mooie vriendschappen als mijn relatie met Oldrik die ik dankzij de Warande heb!

De pen draag ik over aan Kimberley Huijskens, zij is bij vele herinneringen aanwezig geweest (ook al missen we de helt van de herinnering door de alcohol die we rijkelijk genuttigd hebben. Een van de vrijwilligers die zich keihard inzet voor de club! Onderstaande foto’s wilde ik jullie niet onthouden. Bedankt voor het lezen en tot op het bad!

 

Warandetoernooi 2016

Teruglezen: bit.ly/depen-desiree2

Hoi allemaal. Ik ben Timo den Ridder, zoon van Arno den Ridder. Met enige toeval maakt mij dit ook de neef van Tom en Bas den Ridder. In het verleden heb ik meerdere malen verbaasde gezichten gezien toen ik dit vertelde. Vreemd, want het is toch duidelijk te zien dat wij sprekend op elkaar lijken!

Van links naar rechts: Bas, Tom, ik, Arno

Toen ik van Gerald Soeters de pen kreeg wist ik eerlijk gezegd niet zo goed wat ik zou gaan schrijven. Om inspiratie op te doen ben ik het fotoarchief in gedoken. Na een korte reis door de tijd en veel mooie herinneringen heb ik besloten om een enorm lang levensverhaal te schrijven. Ik heb geleerd dat een foto meer dan 1.000 woorden zegt, dus ik ga voor minimaal 10.000!

Een reis door de tijd
Op 6 augustus 1993 ben ik geboren. Van die dag kan ik mij niet zo veel herinneren, maar gelukkig is er een foto gemaakt die mijn moeder hier met trots vasthoudt.

Na 10 jaar groeien is het gelukt om op 16 december 2003 mijn zwemdiploma te halen. Ik heb twee foto’s kunnen vinden van die dag. Als ik mij niet vergis zie ik op de rechter foto Koen van Loon… met haar!

Kort daarna ben ik met waterpolo begonnen. De eerste seizoenen bij de jeugd heb ik training gehad van Gerald Soeters en Han Hanegraaf. Op de foto’s is te zien hoe coach Han op 26 september 2006 het team aanstuurt.

En tot victorie leidt:

Over het algemeen is het team gedurende de jeugd bij elkaar gebleven. Na een aantal jaren onder begeleiding van Gerald en Han kregen we in 2008 een nieuwe trainer/coach, Guido Moret:


Een slechte voetbalwedstrijd later werd ingezien dat waterpolo ons toch beter lag. Met passie werd het team gecoacht. Iedereen luisterde vol aandacht wat Guido te vertellen had.

Dit leidde tot goede sportieve prestaties het komende seizoen. Uiteindelijk zijn wij tweede geworden.

Hierdoor mochten we op 30 mei 2009 meedoen met het NK in Alphen aan de Rijn. Ik kan mij nog herinneren dat wij een prachtwedstrijd speelde waarin we met 23-1 verloren. Het enige doelpunt werd in de laatste seconde gescoord door een gastspeler, Gerben Fiere. Er is geen beeldmateriaal van de wedstrijd. Wel heb ik kunnen vinden dat we die dag beloond werden met een etentje in een restaurant.

Toen we na twee seizoenen als team genoeg hadden van coach Guido hebben we hem op kamp vastgebonden aan een stoel en hem in België achtergelaten. Ik heb daarna niets meer van hem vernomen.

Buiten waterpolo is 2010 het jaar geweest dat ik begon met de opleiding Vastgoed en Makelaardij in Rotterdam. Als ijverige student lette ik goed op tijdens de lessen en daarbuiten benutte ik ieder tussenuurtje om nog extra dingen bij te leren.

Seizoen 2011-2012 was mijn laatste jaar bij de jeugd. Frank Evers en Henry Snobl waren samen trainer en coach.


In seizoen 2012-2013 heb ik geen waterpolo gespeeld omdat ik een half jaar op Curaçao zat om stage te lopen (en te feesten).

Achteraf gezien had ik toch beter een paar trainingen mee kunnen doen met de Sharks, de lokale waterpoloclub. Toen ik terugkwam in Nederland was het moeilijk om weer in het ritme van waterpolo te komen. Om de zwemsnelheid te bevorderen heb ik zware maatregelen moeten treffen.

Voor:

Na:

Seizoen 2013-2014 was mijn eerste seizoen bij de heren. Voor heren 3 betekende dit het eerste seizoen met twee Den Ridders in het team.

Gelukkig hebben ze twee seizoenen kunnen wennen, want in 2015 wist nog een Den Ridder het team te infiltreren voor een totaal van 3.

In 2016 gebruikte inmiddels ruim 80% van de wereld een smartphone om foto’s te maken. Mooie technologie, maar helaas blijven de foto’s minder goed bewaard. De map 2016 op mijn harde schijf bevat een totaal van 0 foto’s. Om toch beeldmateriaal te leveren heb ik een foto gevonden uit 2015 waarin ik een keeper fopte. Ik deed alsof ik een doelpunt wilde scoren waarna ik de bal hard buitenkant paal schoot. Dat zal hem hebben geleerd.

Tot slot zijn we gekomen tot seizoen 2016-2017, waarin ik voor heren 4 speelde. Samen met trainer/coach Ger Franssen zijn we ongeslagen kampioen geworden. Dit was mijn eerste kampioenschap.

Dit is ook het seizoen geweest waarin mijn vader zijn laatste wedstrijd speelde. Gelukkig mocht ik invallen bij heren 3 zodat ik hier deel uit van kon maken. Graag wil ik de reis door het verleden sluiten met een foto waarin spierballen worden getoond met een lach op het gezicht en bier in de hand.


De toekomst
In de toekomst blijf ik waterpolo spelen. Het is alleen nog niet zeker of dit voor de Warande zal zijn. In september wil ik ik voor een jaar naar Spanje vertrekken om Spaans te leren. Ook is het mijn ambitie om architectuur te gaan studeren. Wellicht ga ik dit ook in Spanje doen. Zodra ik er ben zal mij inschrijven bij een waterpoloclub zodat ik kan blijven trainen en hopelijk beter kan worden. Op sportief gebied is het mijn doel om de beste poloër te worden die ik kan zijn. Daarnaast is het ook mijn doel om zo sterk te worden als mijn lichaam toelaat. Ik zal hiervoor mijn uiterste best doen, of dit nu in Nederland is of niet.

Ongeacht waar ik beland zal ik voor altijd de leuke tijden bij de Warande herinneren. Bedankt voor alles!

Graag wil ik de pen doorgeven aan Bas van der Avoird. Bij vrijwel heel de jeugdperiode heb ik bij hem in het team gezeten. Net als ik kan hij geen genoeg van waterpolo krijgen.

Bas, ik ben benieuwd wat jij te vertellen hebt.

Teruglezen: bit.ly/depen-timo